Πηγή: The Press Project
της Σύνθιας Μπούσιου
Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, σκαρφαλωμένο στο βουνό του Υμηττού, αποτελεί σημείο αναφοράς για τους κατοίκους της Ηλιούπολης, ήδη από τη δεκαετία του 1950. Ενταγμένο αρμονικά στο φυσικό τοπίο, υπήρξε για δεκαετίες χώρος συνάντησης των κατοίκων της γειτονιάς, λατρείας και αναψυχής, ένα μέρος το οποίο οι παλαιότεροι κάτοικοι συνδέουν με λαϊκές παραδόσεις, όπως τα Κούλουμα της Καθαράς Δευτέρας, σχολικές εκδρομές και προσωπικές αναμνήσεις. Η φυσιογνωμία του ως μικρού ξωκλησιού εντός του δασικού χώρου διατηρήθηκε για χρόνια, έως ότου σταδιακές παρεμβάσεις άρχισαν να αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του χρόνο με τον χρόνο. Το TPP μίλησε με τα μέλη της Συνέλευσης «Ανοιχτό Κύκλωμα Ηλιούπολης», της ανοιχτής συλλογικότητας που δραστηριοποιείται σε θέματα δημοσίου χώρου, περιβάλλοντος και αλληλεγγύης, και έχει ενεργή δράση στο θέμα του Προφήτη Ηλία καθόλη τη διάρκεια της υπόθεσης.
Από χώρος δημιουργίας αναμνήσεων σε εκκλησιαστική επιχείρηση
Το 2019, η κατάσταση άλλαξε. Στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία κρίνεται απαραίτητη η ανακατασκευή της στέγης. Στην υπόθεση εμφανίζεται ο ιερέας Στυλιανός Καρπαθίου, ο οποίος συγκεντρώνει γύρω του μία ομάδα θερμών υποστηρικτών. Αν και υπάρχουν δύο ενοριακές εκκλησίες δεξιά και αριστερά, κατάλληλες για τον σκοπό αυτό, ο ιερέας και οι υποστηρικτές του επιθυμούν να μετατραπεί το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία σε χώρο γαμήλιων τελετών, βαπτίσεων, ομιλιών και ποικίλων άλλων εκδηλώσεων. «Δηλαδή, προσπάθησαν να φτιάξουν μια μπίζνα» αναφέρει μέλος της Συνέλευσης. Παράλληλα, αυτή η νέα πραγματικότητα δημιούργησε νέες ανάγκες μαζικής πρόσβασης και στάθμευσης αυτοκινήτων, με συνέπεια την δημιουργία ενός παράνομου αυτοσχέδιου πάρκινγκ στον δασικό χώρο του Υμηττού, αλλά και την κατάργηση της απαγορευτικής μπάρας διέλευσης αυτοκινήτων που υπήρχε στην είσοδο του υπάρχοντος δρόμου, με ανεξέλεγκτα αποτελέσματα.
«Υπήρχε ένα φανατικό κοινό γύρω από τον παπά, το οποίο προφανώς υπερασπίστηκε με νύχια και με δόντια οτιδήποτε πει εκείνος» εξήγησαν μέλη της συνέλευσης.
«Ο ιερέας και οι υποστηρικτές του, προσλαμβάνοντας εργολάβο, χωρίς κάποια αντίδραση από τον τότε υπηρεσιακό δήμαρχο, ανέβαιναν κάθε βράδυ με φορτηγά και έχτιζαν το εκκλησάκι. Ο Δήμος είχε τοποθετήσει άνθρωπο να φυλάει τον χώρο όλη τη νύχτα, απαγορεύοντας την είσοδο στον οποιονδήποτε πέραν των φορτηγών» εξιστορούν τα μέλη της Συνέλευσης.
Μάλιστα, όπως συμπληρώνουν, «ο ιερέας είχε την υποστήριξη και από τον αρχιμανδρίτη Σεραφείμ, ο οποίος έχει πολλή δύναμη, και με αυτό τον τρόπο “κρατάει” και τις δημοτικές παρατάξεις, και “ανεβοκατεβάζει” δημάρχους. Κατά μία έννοια, φοβούνται οι δημοτικές παρατάξεις το πολιτικό κόστος από τον Σεραφείμ.»
Διαβάστε το ολόκληρο στο The Press Project
