Χρήστος Αβραμίδης

Πηγή: Jacobin Greece

Μία στιγμή που δεν έλαβε την απαραίτηση δημοσιότητα στην Ελλάδα, είναι αναμφισβήτητα η ομιλία του Θοδωρή Ελευθεριάδη στο Σύνταγμα στις 6 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για την συγκέντρωση στην οποία κάλεσε η Μαρία Καρυστιανού, μετά την απαγόρευση της αστυνομίας στον Σύλλογο συγγενών θυμάτων, να οργανώσει διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη και πλαισιώθηκε από πολλούς συγγενείς θυμάτων, μεταξύ των οποίων και ο Θοδωρής Ελευθεριάδης. Την συγκέντρωση απαθανάτισε ο Jo Di Graphics και αξίζει σε κάθε περίπτωση να παρακολουθήσει κανείς τις ομιλίες των συμμετεχόντων. Όμως η τοποθέτηση του Θοδωρή Ελευθεριάδη έχει μια ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο για την συγκίνηση που προκαλεί, αλλά και για δύο ακόμα λόγους. Ο ένας αφορά την σύνοψη σχετικά με το έργο της λεγόμενης «Δικαιοσύνης», τις παραλείψεις και τις επιλογές, που αναγκάζονται να βιώνουν οι συγγενείς ταυτόχρονα με τον ανείπωτο πόνο τους.

Ο δεύτερος αφορά την περιγραφή του Θοδωρή Ελευθεριάδη, για ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που αφορούν το έγκλημα στα Τέμπη: δηλαδή την εγκληματικά ανεπαρκή πυρασφάλεια στα τρένα της Hellenic Train. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η ανάκριση:

«Δεν διερεύνησε τίποτα σχετικό με πιθανές κακουργηματικές διώξεις της Hellenic Train. Έδειξε μια τεράστια απροθυμία να ασχοληθεί με τις ποινικές ευθύνες των γενικών γραμματέων του Υπουργείου.
Δεν διερεύνησε καθόλου ποινικές ευθύνες διευθύνσεων του ΟΣΕ και ενδιάμεσων στελεχών εμπλεκομένων με την υπόθεση. Κλείνει η ανάκριση αιφνιδιαστικά, χωρίς να έχει καταφέρει να δώσει πειστικές απαντήσεις στο ερώτημα για τα αίτια της πυρόσφαιρας, αγνοώντας την ίδια στιγμή το επίσημο πόρισμα διερεύνησης του ελληνικού κράτους που έρχεται από τον ΕΟΔΑΣΑΑΜ.
Και μόλις σήμερα ανακαλύπτουμε ότι το αίτημα για διερεύνηση των επιπέδων πυρασφάλειας των βαγονιών του τρένου, αυτό που ο Εφέτης ανακριτής το αρνήθηκε, όχι ως ουσιώδης αναγκαία ανακριτική πράξη. Αυτό που εμείς πιέσαμε να προχωρήσει μέσω του ΕΟΔΑΣΑΑΜ και να μπει τελευταία στιγμή στον φάκελο της δικογραφίας, βγάζει σοκαριστικά αποτελέσματα.
Οι αναλύσεις του πιστοποιημένου γερμανικού εργαστηρίου αποδεικνύουν πλέον ότι τα καθίσματα στο μοιραίο βαγόνι Β2, βαγόνι στο οποίο έχασαν τραγικά τη ζωή τους κάποιοι επιβάτες λόγω της πυρκαγιάς, δεν τηρούσαν καμία απολύτως προδιαγραφή ασφαλείας.
Ήταν κατασκευασμένα από απλά εύφλεκτα υλικά, σαν αυτά που έχουμε στους καναπέδες του σπιτιού μας. Και όλα αυτά από μια μικρή φωτιά που ξεκίνησε πιθανότατα από κάποιο βραχυκύκλωμα και δε σχετίζεται καθόλου με την πυρόσφαιρα και τη μεγάλη φωτιά του κυλικείου.
Μια μικρή φωτιά που θα είχε σβήσει από μόνη της αν δεν έβρισκε εύφλεκτα υλικά για να φουντώσει και να προχωρήσει κατά μήκος του βαγονιού.»