Πηγή: Καθημερινή

Ο Κωνσταντίνος Πουλής σπούδασε κοινωνιολογία και αρχαίο δράμα, στην Ελλάδα και στην Αγγλία. Εργάζεται ως δημοσιογράφος στο ThePressProject και έχει παίξει για πολλά χρόνια θέατρο δρόμου με τον θίασο «Τσιριτσάντσουλες». Το «Απ’ το αλέτρι στο smartphone, συζητήσεις με τον πατέρα μου», εκδόσεις Μελάνι, είναι το τελευταίο του βιβλίο.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
Το «Ο κύριος Μακιαβέλλι ή η αποκάλυψη της ανθρώπινης καρδιάς» του Τζ. Τζιόνο.

Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Ο Γουίνινγκτον Ινγκραμ έλεγε ότι οι αναγνώστες ταυτίζονται με την Αντιγόνη αλλά μοιάζουν με την Ισμήνη. Εγώ, αν μπορούσα να διαλέξω, θα ήμουν ο Σοφοκλής.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους ποιητές ή συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Τον Σαίξπηρ και τον Ντοστογιέφσκι. Δεν μιλάω ρώσικα και είναι κάπως σκουριασμένα τα αρχαία αγγλικά μου, οπότε θα ευελπιστούσα κυρίως να μη μασουλάνε όσο τρώνε. Το βρίσκω ανυπόφορο.

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Ας διαλέξω κάτι από το δικό μου βιβλίο: υπήρξε εποχή που φυσούσαν με καλάμι αποξηραμένα κόπρανα σκύλου στον λαιμό του ασθενούς. Οχι στο Βυζάντιο ή στην αρχαιότητα, το έκανε η αδερφή του πατέρα μου.

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
Τον «Κολοσσό του Μαρουσιού» του Χένρι Μίλερ. Μετράει για κλασικό;

Τι συνδυάζει το βιβλίο σας «Απ’ το αλέτρι στο smartphone» και πώς γεννήθηκε;
Γεννήθηκε από τη σκέψη ότι ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία η ζωή δεν άλλαξε όσο στον 20ό αιώνα, όταν τη συνέδεσα με τις αφηγήσεις των παιδικών χρόνων του πατέρα μου, που μεγάλωσε με γουρνοτσάρουχα και μπομπότα και χρησιμοποιεί τώρα Facebook live. Μίλησα μαζί του, διάβασα, και έγραψα ένα βιβλίο που συνδυάζει τη μαρτυρία με το δοκίμιο.

Πόσο οδυνηρό ή/και θαυμαστό ήταν το άλμα για τον άνθρωπο από το αλέτρι στο smartphone, κρίνοντας από τις κουβέντες με τον πατέρα σας;
Είναι και τα δύο, και οδυνηρό και θαυμαστό. Κανείς σήμερα δεν μπορεί να διανοηθεί πώς ήταν η ζωή χωρίς τρεχούμενο νερό στο σπίτι, ενώ όλοι παραπονούνται ότι οι τεχνολογίες επικοινωνίας μάς αποξενώνουν. Ωστόσο δεν υπήρξε τεχνολογία επικοινωνίας χωρίς παράπονα, από την τυπογραφία μέχρι την ίδια τη γραφή.

Σε τι ακριβώς μεταμορφώθηκε η ζωή μας εντέλει;
Η ζωή μας (σημ.: των τυχερών) είναι απείρως πιο άνετη, τόσο ώστε η κριτική στην τεχνολογία πάντοτε ενέχει τον κίνδυνο μιας γραφικότητας, ενώ η επικοινωνία είναι πιο πολύπλοκη από ποτέ. Οχι επειδή την καταστρέφει το Διαδίκτυο, αλλά επειδή υπάρχουν καινούργιοι όροι, τους οποίους μόλις αρχίζουμε να κατανοούμε.

Σε ποιο είδος θα κατατάσσατε το βιβλίο σας – που μοιάζει ακατάτακτο κατά τα άλλα;
Μαρτυρία-δοκίμιο, αν επιτρέπεται να χρησιμοποιήσω δύο λέξεις.