Όταν άνοιξε επιτέλους ο υπαρχιφύλακας το ράδιο η εκπομπή είχε αρχίσει. Η είδηση που πρωτακούστηκε ήταν κουτσουρεμένη και πέρασε σαν αστραπή. Στάθηκε όμως ικανή να μας μεταδώσει τέτοια φλόγα στις καρδιές και να μας κάνει να χοροπηδάμε, να πετάμε ψηλά τις τραγιάσκες μας και να φωνάζουμε έξαλλα από τη χαρά μας. Ο κυρ – Γιώργης μπλέχτηκε στο χορό μας, τα είχε χάσει και σταυροκοπιότανε. Οι χωροφύλακες απ’ τις σκοπιές έστησαν αυτί και προσπαθούσαν ν’ ακούσουν.

«… Το διαστημόπλοιον εξετοξεύθη την… Ετέθη εις τροχιάν την… Συνεπλήρωσε… στροφάς περί την γην. Ευρίσκεται εις συνεχή επαφήν με την γην και το έτερον διαστημόπλοιον. Η αστροναύτης είναι ηλικίας 26 ετών και φέρει το συνθηματικόν ψευδώνυμον Γλάρος».

— Πώς τη λένε; ρώτησα. Ακούσατε τ’ όνομά της!

Κανένας δεν το είχε ακούσει. Ο σπήκερ φαίνεται το ανάφερε στην αρχή και δεν το επανέλαβε. Μας έβγαλε απ’ το αδιέξοδο ο Αδριανός.

Τσάικα! Τσάικα! Τσάικα!

Δεν έχει σημασία. Θα το δούμε αύριο στις εφημερίδες. Το ίδιο κάνει. Εμείς θα τη λέμε Τσάικα όποια κι αν είναι. Γεια σου Τσάικα! Να μας ζήσει ή Τσάικα μας. Μπράβο Αδριανέ. Έκανες διάνα. Να σε χαιρόμαστε λεβέντισσα Τσάικα. Χαμήλωσε λιγάκι να σε δούμε και μείς. Όχι, πέτα πιο ψηλά, πιο πολύ κι ας είμαστε εδώ εμείς…

Χαλασμός στο προαύλιο. Χτύπησε το καμπανάκι, μάς κλείσανε. Χαλασμός και στο θάλαμο.

Να κεράσουμε για την Τσάικα ,για τις γυναίκες μας για τις κόρες μας! Μπρος γράψε Λαφιώτη. Εγώ πληρώνω. Κάνε αύριο πρωί πρωί την παραγγελιά να μας φέρουν γλυκίσματα. Να το γιορτάσουμε.

Ή νύχτα πέρασε. Δεν καταλάβαμε πώς πέρασε. Ξημέρωσε. Ο καιρός ήταν ήρεμος. Ήρθαν οι εφημερίδες. Ανεμοθύελλα δεν είχαμε. Οι γλάροι είχαν σηκωθεί σε συναγερμό για να χαιρετίσουν τη μεγάλη Τσάικα.

Τη Βαλεντίνα Τερέσκοβα!

*Από την συλλογή διηγημάτων “Πίσω από τα σίδερα” του Γιώργη Μωραΐτη, για την μέρα που η γυναίκα έγινε στην πράξη το άλλο μισό του ουρανού.

Αλιεύσαμε από την Guernica