Οι πανελλήνιες εξετάσεις ήταν ένα πολύ σημαντικό γεγονός διαχρονικά για την χώρα. Από τον 20ο αιώνα, χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο εξεταζόντουσαν σε σχολικά μαθήματα, έτσι ώστε να εισέλθουν στα πανεπιστήμια και να στελεχώσουν την χώρα με επιστημονικό δυναμικό. Στον 21ο αιώνα οι πανελλήνιες εξετάσεις έχασαν το συγκεκριμένο νόημα. Σε μεγάλο ποσοστό οι εξετάσεις έβγαζαν τους μελλοντικούς πτυχιούχους ανέργους και μετανάστες στις χώρες της Δύσης. Αυτό έπρεπε να αλλάξει και οι μελλοντικές κυβερνήσεις το κατάφεραν με ένα ορισμένο τρόπο.

Η νέα κυβέρνηση το 2019 έδωσε κίνητρο στο να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας ανάλογα με το αντικείμενο που είχαν σπουδάσει οι νέοι Έλληνες. Έτσι οι μαθηματικοί στελέχωσαν τα ταμία των σούπερ μάρκετ, οι μηχανικοί του Πολυτεχνείου τους οδηγούς ντιλίβερι έτσι ώστε να μπορούν να διορθώνουν επιτόπου το παπάκι τους και οι απόφοιτοι Γυμναστικής Ακαδημίας λόγω καλής φυσικής κατάστασης τις θέσεις των σερβιτόρων.  Οι περιβαλλοντολόγοι έγιναν οδοκαθαριστές, οι χημικοί, μπάρμεν και μπουφεντζήδες και οι απόφοιτοι Παιδαγωγικού, δάσκαλοι θαλάσσιου σκι. Έτσι αποχτήθηκε απόλυτη ειδίκευση σε διάφορα επαγγέλματα και έτσι η Ελλάδα έγινε χώρα με τους περισσότερους πτυχιούχους εργαζόμενους αναλογικά στον πλανήτη. Οι άνθρωποι που δεν είχαν πτυχίο κατέληξαν στην ανεργία, εκτός αν ήταν ενταγμένοι στο κυβερνητικό κόμμα, όπου εργάζονταν ως τρολ στα σόσιαλ ή χειροκροτητές σε συγκεντρώσεις και πάνελ.

Οι Έλληνες έβλεπαν τις σπουδές τους να χαραμίζονται. Επίσης η κατάσταση στην υγεία και στην παιδεία όδευε από το κακό στο χειρότερο. Η κυβέρνηση είχε κατανοήσει ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσει τους δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς και γιατρούς οι οποίοι ήταν σε λίστα αναμονής για να ασκήσουν το επάγγελμα τους και όχι να προσπαθούν να γίνουν μπραντ αμπάσαντορ στο ίσταγκραμ. Και το υλοποίησε κατά γράμμα. Με κοινή υπουργική απόφαση οι απόφοιτοι των θετικών επιστημών διορίστηκαν κληρικοί και καλόγριες. Μετά από ένα χρόνο εκπαίδευση σε Άγιο Όρος και Ιεροσόλυμα, αναλάμβαναν τις καίριες θέσεις τους, όπου θα δίδασκαν στα παιδιά αριθμητική μέχρι το 12 (όσοι και οι μαθητές του Ιησού) και θα θεράπευαν νοσήματα με προσευχή και ξεμάτιασμα.

Το κράτος παρόλες αυτές τις μεταρρυθμίσεις συνέχιζε να μην λειτουργεί καλά. Οι κυβερνήσεις δεν κοιτούσαν την φτώχια, αλλά το δημόσιο χρέος που είχε φτάσει τα 2 τρισεκατομμύρια ευρώ. Η κυβέρνηση  μπορεί να είχε καταφέρει με φοβερές μεθόδους να κρατήσει τους νέους στην χώρα τους, αλλά τα κρατικά ταμεία ήταν άδεια. Οι ξένοι απειλούσαν με καταστροφή την χώρα μας, αν δεν αποπλήρωνε τις δόσεις. Τότε η λύση ήρθε από την επόμενη οικουμενική κυβέρνηση. Πρότεινε στους ξένους την πληρωμή των επόμενων δόσεων σε πτυχιούχους Έλληνες. Οι ξένοι συμφώνησαν και όρισαν την τιμή των 1000 ευρώ για κάθε Έλληνα που πουλιέται σε Ευρωπαϊκή Ένωση και διεθνές νομισματικό ταμείο. Η πρώτη δόση ήταν ύψους 2 δις, και έτσι η Ελλάδα έστειλε στους ξένους 2 εκατομμύρια πτυχιούχους Έλληνες, στοιβαγμένους σε βαγόνια  τρένων και κοντέινερ πλοίων. Με αυτόν τον τρόπο τα ελληνικά πανεπιστήμια, έγιναν το μεγαλύτερο χρυσωρυχείο στον πλανήτη και οι Έλληνες το 9ο πολυτιμότερο ορυκτό, μια θέση κάτω από τον ροζ χαλαζία.

Παναγιώτης Φραγκούλης