Όσον αφορά το άρθρο 336 ΠΚ για τον βιασμό, πριν ακόμα την προσθήκη της παραγράφου 5, η νομοπαρασκευαστική επιτροπή είχε προβεί σε μια προσθήκη στην υπάρχουσα διάταξη που προκάλεσε αντιδράσεις.

Έτσι, ενώ τωρα η διάταξη της παραγράφου 1 γράφει “όποιος με σωματική βία ή απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου εξαναγκάζει…”, στο προσχέδιο του νέου ΠΚ προστέθηκαν οι λέξεις “(απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου) ζωής ή σωματικής ακεραιότητας, εξαναγκάζει…”.

Το τι συνιστά “σπουδαίο και άμεσο κίνδυνο” αποτελούσε επί χρόνια αντικείμενο συζήτησης στη θεωρία και τη νομολογία. Το ορθό βέβαια είναι ότι ο άμεσος κίνδυνος δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα αλλά και σε άλλα αγαθά: πχ την τιμή, την περιουσία, κλπ. Έτσι για παράδειγμα έχει κριθεί ότι σοβαρή απειλή συνιστά η αποκάλυψη μικροκλοπής του θύματος-υπαλλήλου του δράστη ή η αποστολή στο σύζυγο βιντεοκασέτας με σεξουαλική πράξη με το θύτη (ΑΠ 638/1999) ή η απειλή κατά αλλοδαπών γυναικών από εμφανισθέντες ως δήθεν αστυνομικούς ότι αν δεν συναινέσουν σε συνουσία μαζί τους, θα υποστούν ποινές φυλάκισης (ανεξαρτήτως αν ήταν όντως αστυνομικοί οι θύτες, ΑΠ 438/2000), κλπ. Τα παραδείγματα που αναφέρω είναι από τον Μαργαρίτη.

Με την προσθήκη των λέξεων “ΖΩΗΣ Ή ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ” και τον περιορισμό του κινδύνου σε αυτά τα δύο έννομα αγαθά, η νέα διάταξη περιορίζει το αξιόποινο του βιασμού ως κακουργήματος (το οποίο κακούργημα εξακολουθεί βέβαια να υπάρχει ως τέτοιο). Και η προσθήκη της πλημμεληματικής μορφής της παραγράφου 5, που αφορά ακριβώς τα πέραν της ζωής και σωματικής ακεραιότητας έννομα αγαθά (περιπτώσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω) χειροτερεύει το ζήτημα, γιατί εισάγει διαφορετική ποινική μεταχείριση σε πράξη που στην τελική μπορεί να είναι εξίσου βίαιη, ανεξάρτητα από το πώς κάμφθηκε η βούληση του θύματος.

Έτσι, από εκεί που συζητιόταν και δικαίως η πληρέστερη νομική προστασία των θυμάτων, πάμε σε μια διάταξη που αδυνατίζει αυτή την προστασία. Και το λέμε αυτό, έχοντας πλήρη συναίσθηση ότι η τιμωρία του βιασμού δεν κολλάει τόσο στο νομικό πλαίσιο όσο στην πραγματικότητα της έμφυλης καταπίεσης των γυναικών, τόσο στην κοινωνία όσο και στην αντιμετώπιση αυτής από το κράτος. Το μήνυμα πάντως του νομοθέτη είναι προς τα πίσω και όχι προς τα εμπρός.

Αλιεύσαμε από το facebook του Θανάση Καμπαγιάννη