Αλιεύσαμε από το facebook του Δημήτρη Τσίρκα

Ο Γιώργος (Πατούλης) ήταν ένας πτωχός νέος από τα Πετράλωνα. Ποτέ του δεν αναζήτησε φήμη και πλούτη, ήθελε μόνο να ζει από τον τίμιο ιδρώτα του προσώπου του και να βοηθά τους ανθρώπους. Όλα αυτά όμως έμελε να αλλάξουν ύστερα από μια μοιραία εξόρμησή του στις καφετέριες του πλούσιου Αμαρουσίου. Εκεί αντίκρισε την εκθαμβωτική Μαρίνα. Ντυμένη στα χρυσά, με πολυτελή κοσμήματα που έλαμπαν σαν τον μεσημεριανό ήλιο, θύμιζε κυριολεκτικά τη Βασίλισσα Κλεοπάτρα. Ο Γιώργος την ερωτεύθηκε κεραυνοβόλα, λησμόνησε όλα όσα πρέσβευε μέχρι τότε και έβαλε στόχο της ζωής του να την κατακτήσει.

Οι φίλοι του προσπάθησαν να τον αποτρέψουν λέγοντάς του ότι ποτέ ένα πλουσιοκόριτσο από την Πεύκη δεν θα γύριζε να κοιτάξει ένα λαϊκό παιδί από τα Πετράλωνα. Ο Γιώργος όμως είχε σχέδιο και πείσμα, ρώτησε και έμαθε τα πάντα γι αυτή. Έτσι ανακάλυψε το κλειδί για να ξεκλειδώσει την καρδιά της. Μια φίλη της που τον λυπήθηκε, του εκμυστηρεύθηκε ότι το μόνο πράγμα στο οποίο δεν μπορεί να αντισταθεί η Μαρίνα, είναι οι άνδρες που τη βιδώνουν τη λάμπα.

Από εκείνη τη στιγμή, ο Γιώργος ξημεροβραδιαζόταν στην Πεύκη και το Μαρούσι, αλλάζοντας όποια λάμπα έβρισκε μπροστά του. Η Μαρίνα τον έβλεπε όλη μέρα να βιδώνει λάμπες και φούντωνε, το ταξικό της ένστικτο όμως τη συγκρατούσε. Μέχρι που ένα απόγευμα, βγαίνοντας από το φροντιστήριο, τον είδε ιδρωμένο να αλλάζει τη λάμπα από μια κολόνα της ΔΕΗ και δεν κρατήθηκε άλλο, του φώναξε: «πτωχέ νέε, θα βιδώσεις και τη δική μου λάμπα». Η Κλεοπάτρα του Αμαρουσίου ήταν πλέον δική του. Έτσι προέκυψε το χρυσό ζεύγος που θα οδηγήσει την Αττική σε έναν νέο χρυσό αιώνα. Τον Χρυσό Αιώνα του Πατούλη.