Μουσαφίρηδες

Δεν είμαι κακός άνθρωπος. Απλώς μερικές φορές τα πρωινά, πηγαίνοντας τα παιδιά στο σχολείο, ακούω στο ραδιόφωνο (παρά τη θέλησή μου) Άρη Πορτοσάλτε. Και επειδή ως γνωστόν και το σπασμένο ρολόι λέει σωστά την ώρα δύο φορές την ημέρα, ο Άρης Πορτοσάλτε είχε δίκιο να υπερασπίζεται με πάθος τη Μαρέβα στην υπόθεση της χρήσης του Ηρωδείου για επίδειξη μόδας. Μία ερώτηση μόνο: μία γυναίκα που παριστάνει ότι αγαπάει τα παρθενωνοντούβαρα και κάνει διεθνή τουρνέ κραυγάζοντας "μπρινγκ μπακ δε μαρμπλς", εμπορευματοποιεί την Ακρόπολη λιγότερο ή περισσότερο από την κόκα κόλα, τον Γκούτσι και τη Μαρέβα;

Η παραγωγή ενέργειας από διάφορα είδη βιομάζας παρουσιάζεται σαν πανάκεια η οποία πληροί όλες τις επιθυμητές προδιαγραφές: ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος (των αερίων του θερμοκηπίου και των αποβλήτων), συνεταιριστικές επιχειρήσεις, μείωση του κόστους παραγωγής ηλεκτρικού και χαμηλότερες τιμές ενέργειας. Όμως ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες, οι οποίες ακυρώνουν πολλά, αν όχι όλα, από τα αναμενόμενα οφέλη. Το μόνο «ανανεώσιμο» που προκύπτει από τη χρήση βιομάζας είναι οι επιδοτήσεις, τις οποίες επωμίζονται οι φορολογούμενοι.

Ένα φεστιβάλ LGBTQ σε μια χώρα όπου η ομοφυλοφιλία βρίσκεται σε άρθρο του Ποινικού Κώδικα και τιμωρείται με τρία χρόνια φυλάκιση δεν είναι σίγουρα μια εύκολη υπόθεση. Αντιθέτως, είναι κάτι τολμηρό και επικίνδυνο. Αυτές τις μέρες, όμως, στην Τυνησία διεξάγεται με ενθουσιασμό αλλά και αρκετή αγωνία, το πρώτο φεστιβάλ LGBTQ κινηματογράφου της Βόρειας Αφρικής από την ομάδα Mawjoudin, που σημαίνει το αυτονόητο: «Υπάρχουμε».

Όταν θα διαβάζετε αυτό το κείμενο, το περίφημο πολυνομοσχέδιο με τα «προ-απαιτούμενα» θα αποτελεί πλέον νόμο του κράτους. Ανάμεσά τους και η διάταξη σχετικά με το ποσοστό απαρτίας που θα απαιτείται ώστε να ληφθεί η απόφαση για την κήρυξη απεργίας- μια διάταξη που έχει πυροδοτήσει αντιδράσεις καθώς τα σωματεία θεωρούν ότι δεν είναι παρά η αρχή μια σειράς κρατικών παρεμβάσεων στο δικαίωμα των εργαζομένων να απεργούν.

Με την προσθήκη ουσιαστικά τεσσάρων μόνο λέξεων, στο προτελευταίο άρθρο από τα 400 του πολυνομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης, η κυβέρνηση επιχειρεί (ξανά) να απαλλάξει τους έξι εμπειρογνώμονες του ΤΑΙΠΕΔ για την υπόθεση – σκάνδαλο των 28 ακινήτων του Δημοσίου, υπακούοντας για ακόμα μία φορά στις πιέσεις των δανειστών. Ακόμα και όταν αυτές αφορούν παρέμβαση στη Δικαιοσύνη...

Με την υπογραφή του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος από τον υπουργό Περιβάλλοντος, Γιώργος Σταθάκη, ξεκινάει η ανέγερση του «Αcademy Gardens», του Mall της εταιρείας Artume, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Ακαδημίας Πλάτωνος, στη δυτική Αθήνα. Πρόκειται για μία υπόθεση που, εκτός της τοπικής κοινωνίας, είχε απασχολήσει έντονα και τον ΣΥΡΙΖΑ, το διάστημα που βρισκόταν στην αντιπολίτευση, τόσο για τις μεθοδεύσεις γύρω από την «επένδυση», όσο και για την εμπλοκή της εταιρείας στα Luxleaks, που αποκάλυψε σειρά σκανδάλων φοροαποφυγής. Ως είθισται, οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση είναι εκ διαμέτρου αντίθετες, μολονότι το Mall δεν επιβάλλεται από κανένα μνημόνιο. Κι αυτό το τελευταίο, έχει ιδιαίτερη σημασία.

Ένα μοντέρνο «ιδιώνυμο», όρος που έχει χρησιμοποιηθεί στις πιο μαύρες εποχές της προπολεμικής και μεταπολεμικής Ελλάδας, για την ποινικοποίηση κινητοποιήσεων και εν γένει της δράσης αριστερών οργανώσεων, φέρνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για να καταστείλει το κίνημα κατά των πλειστηριασμών. Την ίδια στιγμή, ο διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς δηλώνει, παρά τα όσα μετέφεραν ελληνικά ΜΜΕ, ότι οι τράπεζες έχουν συμφωνήσει (μεταξύ τους) να «περιορίσουν τις πραγματικά πρώτες κατοικίες που θα βγουν σε πλειστηριασμούς»

Οι συνεχείς τσακωμοί στο στρατόπεδο της Μόριας, οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η αδιαφορία των αρχών ήταν ήδη αρκετά για να κινητοποιηθούν οι πρόσφυγες και δράσουν. Η κατάληψη στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί για αυτούς μια κίνηση συμβολική και μια από τις προσπάθειες τους να ακουστούν όχι μόνο στον κόσμο της Λέσβου αλλά και από την κυβέρνηση. Είκοσι ημέρες και το σύνθημα τους παραμένει ένα: Μέχρι να πραγματοποιηθούν τα αιτήματα μας – μέχρι να κλείσουν οι πόρτες της Μόριας.

«Θα βγούμε από τα μνημόνια, με την κοινωνία όρθια», είναι μια φράση που επαναλαμβάνει συχνά πυκνά ο Αλέξης Τσίπρας αλλά και κυβερνητικά στελέχη το τελευταίο διάστημα. Η άποψη αυτή εμπεριέχει τόση βάση και ειλικρίνεια, όση και η πρόθεση κάποτε του Ευκλείδη Τσακαλώτου να «χτυπήσει τις αγορές» (το αποτέλεσμα φαίνεται στη φωτογραφία από κάτω)

Το τελευταίο διάστημα, ο απερχόμενος πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο άνθρωπος που έγινε σύνθημα της ιδεοληπτικής υπακοής στη λιτότητα με το «γερά Γερούν», παραδέχεται ότι οι έλληνες φορολογούμενοι θυσιάστηκαν για να σωθούν οι τράπεζες και οι ξένοι «επενδυτές». Δεν είναι η πρώτη ομολογία «λάθους» και μάλλον όχι η τελευταία. Η ιστορία άλλωστε επαναλαμβάνεται, ακόμα και σήμερα, με διαφορετικούς θύτες και ίδια θύματα

Λίγο έξω από την πόλη της Μυτιλήνης, στο χωριό Μόρια, σε ένα στρατόπεδο, αλλά και έξω από αυτό, η Ελλάδα «φιλοξενεί» περισσότερους από 6.000 πρόσφυγες. Φτάνοντας στον πρώτο σταθμό του ταξιδιού των προσφύγων προς στην Ευρώπη, «προς την ελευθερία» όπως ανέφεραν οι περισσότεροι, η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική από βαριές και δυσάρεστες οσμές ενώ μικρά λοφάκια στάχτης ήταν στοιβαγμένα μπροστά από κάθε σκηνή, όπου διέμεναν οι πρόσφυγες. Ένα γκράφιτι στον τοίχο του στρατοπέδου μας καλωσορίζει: Welcome to prison, Moria.

Δημοσκόπηση

Είστε έτοιμοι για το 4ο μνημόνιο;

Έχω ξυριστεί - 30.3%
Κάνω λέιζερ - 14.7%
Είμαι σπανός - 7.4%
Μου αρέσει η τρίχα - 47.4%

Ελληνοφρένεια
Μας ακούτε κάθε μέρα 1 με 2 το μεσημέρι στον Real FM 97.8 (107.1 Θεσσαλονίκη).
Μας βλέπετε κάθε Τρίτη στις 23:00 στην τηλεόραση του Alpha.